Grad u koji Rusi mogu da uđu samo sa dozvolom

Hiljade fanova fudbala otkrilo je ljepote Samare, Kalinjingrada, koji su do prije tridesetak godina bili zatvoreni za turiste, a ono što se u njima odvijalo bilo je pod budnim okom države. Ipak, jedan od mnogih takvih gradova i dalje je zatvoren za turiste, pa čak i Ruse iz drugih gradova.

Štaviše, i dalje postoji oko 60 gradova zatvorenih za autsajdere. Mnogi od njih su naširoko poznati – Viliučinsk, baza za izgradnju nuklearnih podmornica; Dikson, najsjevernija luka i jedan od najizolovanijih gradova na planeti; Željeznogorsk, centar za proizvodnju putonijuma, poznatiji i kao „atomski grad“; Fokino, dom ruske pacifičke flote; Severomorsk, dom ruske sjeverne flote, Snježinsk i Sarov, centri za nuklearna istraživanja, itd, itd… Ovi gradovi nekada su imali i tajna imena sve dok Boris Jeljcin 1992. nije odlčio da više ne moraju da se zovu po šiframa već svojim istorijskim imenima. Na primjer, Željeznogorsk je bio poznat pod imenom Kranojarsk-26.

Među navedenim gradovima nalazi se onaj najzanimljiviji – Ozersk, centar za procesuiranje nukleranog otpada, koji je ranije bio poznatiji pod imenom Čelajbinsk-65 i Grad 40. Jedno je od najzagađenijih mjesta na zemlji čak i nakon 60 godina od nuklerane katastrofe 1957. kada je tečni otpad eksplodirao i oslobodio više radioaktivnog materijala od Černobilja. Uprkos ozbiljnosti katastrofe, počeo je da se oporavlja početkom osamdesetih.

“U dubini Urala leži zabranjeni grad Ozersk. Iza čuvanih kapija nalazi se prelijepa enigma – šume, porodice koje plivaju u jezeru dok stariji odmaraju na klupama. Na putevima možete vidjeti lokalne žene kako prodaju voće i povrće“, kaže Samira Gotšel, autorka dokumentarca „Grad 40“ – “Vjerovali ili ne, većina ne želi da ode iz ovog grada. Oni vjeruju da su izabrani da žive u njemu iako znaju istinu – da im je voda zagađena, da je sve otrovno i da su im djeca možda bolesna. Ovdje se rađaju, ovdje se vjenčavaju i odgajaju svoje porodice. Ovdje sahranjuju roditelje, a neki i sinove i ćerke“.

Stanovnici mogu slobodno da izlaze iz grada, ali drugi Rusi, čak i članovi porodica, moraju da imaju posebnu dozvolu za ulazak u grad. Samo oni koji su rođeni ovdje mogu u njemu i da žive. Građanima je takođe zabranjeno da dijele informacije o gradu, a tokom Hladnog rata nijesu bili ni upisani na mapu, a oni koji su živjeli ovdje nijesu bili upisani u spikove.

Država im se pak, odužila što su čuvali tajnu, pa su dobili nove stanove, zdravstveno osiguranje i luksuzne potrepštine poput banana i kavijara zbog čega smatraju da je prestiž živjeti u ovom gradu.

Izvor: AntenaM

You may also like...